Taśma lub pas jako urządzenie pomocne w noszeniu dobytku było znane ludzkości od bardzo dawna. Są dwie główne metody noszenia taśmy bagażowej: na przedzie głowy lub w poprzek ramion. Długotrwałe używanie takiego pasa zostawia charakterystyczne ślady na czaszce dzięki temu wiemy, że były w powszechnym użyciu co najmniej od epoki brązu1. Niestety dla nas, druga metoda nie zostawia śladów na szkielecie, więc nie wiemy od jak dawna jest znana. Można założyć że obie były używane równolegle, gdyż obie stosuje się do dziś, czasami nawet równocześnie dla szczególnie trudnych ładunków.
Niestety wiemy bardzo mało o używaniu pasów i taśm do noszenia w interesującym nas okresie historii. Jedną z przyczyn może być fakt, że o sprawach typowych i powszechnych nie robiono kronik. Średniowieczni kronikarze pisali o rzeczach dziwnych i nietypowych. Na obronę pasa bagażowego mamy jego niezwykłą prostotę, mnogość materiałów z których można go wykonać i fakt, że ludzie odkryli go na różnych kontynentach niezależnie. Dodatkowo jest bardzo praktyczny bo pozwala nam nosić każdy przedmiot do którego będziemy go w stanie przywiązać: pęki chrustu, kosze czy rulony z tkaniny. Uznaliśmy, że istnieją mocne przesłanki co do możliwości używania takich taśm od wczesnej epoki żelaza do czasów współczesnych na interesujących nas terenach. Przyjęliśmy zatem, że użycie ich w rekonstrukcji historycznej w ramach naszych projektów średniowiecznych mieści się w granicach dopuszczalnego błędu.
Własnoręcznie wykonaną taśmę z powodzeniem używam do noszenia koca i skór owczych. Praktyka pokazała, że tak noszony dobytek mniej przeszkadza w marszu niż noszony przez ramię. W ten sposób można nosić także mniejsze przedmioty i pakunki ale wymagają one umieszczenia wewnątrz zrolowanej tkaniny. Do wad tej metody można zaliczyć konieczność przemyślnego ułożenia bagażu tak by bliżej ciała nie znalazło się coś twardego i kanciastego. Dostęp do przenoszonego ekwipunku jest trudniejszy w porównaniu z plecakiem/koszem z wikliny, bo żeby dostać się do środka należy cały tobół rozwiązać. Inną przeszkodą jest duża wrażliwość na jakość węzłów a w przypadku poluzowania się linek cały nasz pakunek rozsypie się ku rubasznej uciesze towarzyszy.
Podsumowując uważam, że taśma bagażowa ma swoje zastosowania i można jej używać samodzielnie lub w towarzystwie np. plecaka z wikliny. Jeśli miałby służyć do noszenia czegoś więcej niż posłania to raczej umieściłbym w niej przedmioty potrzebne sporadycznie np. krzesiwo i rozpałkę, zapasowe ubrania itp.